Sayfa 60

dürülmüş. Bu sahneyi bir köşe- den sessizce seyreden küçük Daphne çok korkmuş ve koşa- rak yatağına gidip yatmış. Ha- tırladığı son şey, adamın elin- deki küçük, sevimli bir kuklay- mış. Ertesi sabah uyandığında önceki gecede gördüklerinin bir rüya olduğuna karar ver- miş. Bu olaydan sonra baba- sında büyük değişiklikler ol- mMmuşv e küçük Daphne'ye kö- tü davranmaya başlamış. Za- ten bir süre sonra Daphne ya- tılı bir okula gönderilmiş ve uzun bir süre babasını görme- Miş. Konuşmanız bittiğinde salo- na kaptan giriyor; limana var- dıklarını, artık geminin boşal- tılması gerektiğini söylüyor (6.30). Kahramanımız ise artık katilin kimliğini bildiğini söylü- yor ve kaptana, herkesi bira- raya istiyor. Her- kes toplandığında, kahrama- nımız gemiye geldiği gece olanları herkese anlatıyor ve sıra katilin kim olduğunu gös- termeye geliyor. Herhalde bu- raya kadar geldikten sonra katilin kim olduğunu anlamış- sınızdır. Aslında şu anda kafa- nız bir hayli karışık olmalı. En iyisi olayları bir düzene koy- mak. Geldiğimiz gece öldü- rüldüğünü sandığımız kişi, ya-

ni Niklos Karaboudjan

yıllar önce Dimitri adında bir kuklacı tarafından öldürül- müş. Niklos'u öldürdükten son- ra adam, sanatını kullanarak Niklos'un kılığına girmiş ve bu- güne kadarki yaşamının bü- yük bir bölümünü Mr. Karabo- udjan olarak geçirmiş. Buraya kadar katilin kim olduğunu çı- karamadıysanız söyleyin: katil; Dick'i öldürerek onun yerine geçmiş. Gemiye geldiğimiz gece, sırtında bıçakla yerde yatan cansız ceset Disk'e aitti ve arkadan yaklaşan Dimitri bizi bayıltarak cesedi ortadan kaldırdı. Çünkü herkesin Nik- los'un öldüğünü sanmasını is-

tiyordu. Hatta bunu belgele- mMemiz için bize davetiye gön- deren de Dimitri'nin ta kendi- siydi. Bizi seçmesinin nedeni, bu olayı çözemeyecek kadar başarısız olduğumuzu sanma- sıydı. Fakat işler ters gitti; biz olayları teker teker çözdük ve olaylar arasındaki bağlantıla- ri bulduk. Oyunda iki çeşit son ekran var: İlk son-ekranı katili bula- madığımızda yani yanlış kişiyi katil olarak gösterdiğimizde çıkıyor. Eğer yanlış kişiyi göste- rirseniz, adam veya kadın su- çunu inkar ediyor. Fakat buna rağmen kodesi boyluyor. Şüp- heliyi götüren polis teknesi kı- yıya yaklaşırken biz kafamız-

daki düşüncelere dalıyoruz ve şüphelenin “Ben masumum...” sözleri aklınızdan çıkmıyor. Eğer doğru kişiyi yani Dick'i 60

gösterirseniz sizi muhteşem bir son ekran dizisi bekliyor. Polis- ler katili kıyıya götürürken biz zafer kazanmış bir komutan edasıyla onları gözlüyoruz. Daha sonra bu başarımızdan dolayı müfettişlikten dedektif- liğe terfi ediyoruz, Kahramanı- mız afisine girdiğinde şapka- sını askılığa fırlatıyor, kravatını gevşetiyor, pencerenin pan- curunu aralayıp dışarı bakı- yor, bir yudum viski içiyor ve ayaklarını masaya uzaratak yeni ofisinin tadını çıkarıyor. Evet; bir Delphine efsanesi daha burada bitti. Fakat umut ediyorum ki bu efsane bize daha birçok oyun kazandıra- cak. Biz bu oyunun kalitesinin

aşılamayacağını düşünsek de, göreceksiniz Delphine ye- ni oyunlarında bu kaliteyi de aşacaktır. görüşmek üzere...