Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 24
bi ki. (Burada okuduklarınız, ne yapa- cağına karar veremeyen programcıların genelde düşündüğü şeylerin bir özetidir. Kendi kendilerine yaptıkları bu tartış- ma genelde bir-iki güne kadar uzaya- bilir.) Ama biz hem ekranın aşağı kaldır- mayı, hem de renk dizmeyi bilmiyoruz ki. Şimdiye kadar anlattığım rutinler, bir raster satırında en fazla bir işlem ya- pabiliyordu. Aslında çok da zor değil hem ekranı aşağı kaydırıp hem de renk dizmek, Hatta DMA satırları ortadan kalktığı için tek zamanlamayla tüm sa- tırların en başında işlem yapmanız ga- ranti edilmiş durumdadır. Yani yapa- cağımız tek iş, ekranı bir satır aşağı kay- dırmak, hemen sonra ekran rengini de- ğiştirmek ve ekran kaydırabileceğimiz noktaya gelmeyi beklemek. Pek de zor gibi görünmüyor değil mi? Deneyin de görün ne kadar kolay olduğunu. Dene- mek gibi bir niyetiniz yoksa, Tablo-2'ye
bir göz atarak ekranı istediğiniz kadar aşağı renkli olarak kaydıran rutinin kı- salığını görün. kısaca rutinin yaptığı işi anlatayim: İlk iki NOP komutunu kullanarak,
tam ekranı kaydıracak noktada elektro- nu kontrol altına alıyoruz. Sonra ilk üç bitinde bulunan Y po- zisyonunu bir aşağı aliyoruz. Tüm baytı değil, yalnızca ilk üç biti değiştirmeye
çalıştığımız için sonucun ilk üç bitinden
başka tüm bitlerini izole ediyoruz, ve bu bitleri, 25 satırlık karakter ekranın tanımlayacak bitlere ORA'lıyoruz. Bu sonucu $DOİ1'e yazdığımızda, ekranın bir nokta aşağıda olduğunu sanıyor bil- gisayarımız. Sonra ilk ren- gi alıp $DO20 ve $DO21 adreslerine (çer- çeve ve ekran rengine) yazıyoruz. Y'yi 4'den geri saydırıp üç de NOP bekle- tince, elektron için gerekli zamanlamayı yapmış oluyoruz. Y'yi 4'den geri saya- cağımızı ve üç NOP koyacağımızı na- sıl mı buldum? Kolay. Önce Y”'yi 0-8 arası bir değerden geri saydırdım ve hiç NOP kullanmadım. Olmadı tabii ki. Kafadan attığım (Tabii ki destekli at- tım. İlk değerin az, çok veya aşırı çok gelmiş olduğunu renklerden ve ekranın yamulmasından anlayabiliriz) ikinci bir değeri denedim, ve bu şekilde dört de- ğerini buldum. Tabii ki tek başına dört işe yaramadı. Beş veya üç kullanınca da olmadığına göre, işimiz NOP'lara kal- dı diye iki NOP attım. Neyse ki ilk de- mede tuttu. Yoksa duruma göre iki NOP yerine bir BIT $EA kullanmam gerekecekti. Niye mi $EA? BIT komu- tunun kodunu $BA yaptığım zaman ikinci baytın da direk olarak NOP ol- ması için. BIT $00 kullanarak da za- manlama tutturulurdu, ama ilk baytı NOP yapıp bırakırsanız artan $00 bay- tını da NOP yapmanız gerekecekti.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 25
Her neyse, bu kadar deneme yanılma yeter. Aslında tüm bu işlemleri deneme yanılmayla bulmak yerine komutların Cycle uzunluğundan da hesaplayabilirdik ama deneme yanılma metodu benim daha çok hoşuma gider. Satır sayısı olan X'i bir arttırdıktan sonra, değişken uzunluk olan (satırı yukarı-aşağı oynatacağımıza göre kayma miktarını sabitlememek iyi bir fikir olur sanırım) $FE'de bulunan değerle karşılaştırıyoruz, ve bu değere ulaşamadıysak satır kaydırma işine devam ediyoruz. Pek de zor değilmiş ha? Şimdi işin zor kısmına geldik. Yani kayan yazının arkasına renk koymaya. Burada yazılar olacağı için DMA satırları da olacak, ve zamanlamamızı sapıttırmak için hazır bekleyecekler. Ama saydırma metodunu kullanacağımız için bu zorluklar bize sökmez. Her şeyden önce tam satır başını yakalamamız, ve ilk üç bitini ayarlamamız gerekecek (Yazıları kaydıracaktık hatırlarsanız. Eğer $D016'yı şimdi değiştirmezsek, daha sonra araya onu da sokuşturmak için tüm zamanlamamızı çökertmemiz gerekebilir).
İlk satır DMA olduğu için, hiç bir işe girişmeden önce ekran ve çerçeve rengini değiştirmeliyiz. Zamanlama için Y'yi birden geriye saydırmak gerekiyor (Deneme yanılma olduğunu buradan da görebilirsiniz. Başka hangi aptal Y'yi birden geri saydırıp, sonra sıfır olmuş mu diye kontrol eder?). Bu yöntem bizim için Y'yi de sıfırlayacağı için, Y'yi 25
AJASILDA ADC TAX ,ASADEY .0A5DLDY TYA
$DO20 STA Sİ LDY 4805
STA
satır kullanmamızı programcık, ekran renklerini ve kayma miktarını istediğimiz yerde bir sayaç olarak kullanabiliriz. Daha sonra $0FFE adresinde bulunan değeri $D016'ya koyarak ekranın x pozisyonunu ayarlıyoruz. Bu adres de bir değişken olacağı için, bunu da aklınızda tutun (daha da iyisi bir yerlere yazın). Sonra geçen sayılarımızdan tanıdığımız saydırmalı renk koyma rutinine geliyoruz. Bu rutine girmeden önce sayaç olarak seçtiğimiz X'i sıfırlıyoruz. Daha sonra da, $0B90 adresindeki tabloda bulunan bekleme değerini Y'ye alıyoruz, ve gerekli miktarda bekliyoruz. Bu işleri yaptıktan sonra, renk tablosundan kayan yazı renklerini alıp, ekrana ve çerçeveye veriyoruz. Bu işlemi 16 raster satırı boyunca yaptıktan sonra, buradaki işimizi bitirip, ekranı renkli olarak kaydırmaya devam ediyoruz. Bu işleri yapan kısa programcığı Tablo-3'de bulabilirsiniz. Gördüğünüz gibi, sadece renk değiştirme rutini, ekranı kaydırırken renk değiştiren rutinden biraz daha uzun sürüyor. Sanırım DMA'larla uğraşmanın ne kadar belalı bir iş olduğunu yavaş yavaş anlıyorsunuzdur. Gelelim, kayan yazıdan sonra ekranı kaydıracak rutine. Ekranı yazıdan sonra da kaydırmamızın sebebi, tüm sinüsünü içeren bölgenin hemen altında ekran satırlarını sabitlemek. Bu sayede, en altta kalan iki-üç satıra da bir ufak efekt sokuşturabiliriz. Geriye kalan kısmı sabitleyecek olan rutini Tablo-4'de bulabilirsiniz. Bu programın başında